رفتن به محتوا

مرغ همسایه را غاز نکنید

به نام خداوند بخشنده مهربان

زندگی در گذر هست و ما همین طور در درونش پیش می رویم بی آنکه بتوانیم احساس خوب پایدار و پیوسته ای را به خود و شرایطمان داشته باشیم . زندگی می توانست پدیده بسیار بسیار جذاب و متفاوتی برایمان باشد  و حال و روز بس هیجان انگیزی را برایمان رقم بزند اگر ناسپاسی نعمتها امانمان می داد ولی صد افسوس که اینگونه نشد. چرا ؟

روزها از پی هم می گذرند و ما هنوز اندر خم یک کوچه ایم دریغ از ذره ای پیشرفت. عوضش تا بخواهی از شرایط نابه سامان اقتصادی گله می کنیم از اینکه چرا هم محله ای ما, دوست قدیمی ما , همسایه ما توانسته در جنبه های مختلفی از زندگیش مثل جنبه های مالی, روابط شاد و سالم , داشتن احساس آرامش و تجربه یک زندگی خوب و کامل , این همه بخوبی عمل کند و نتایج بسیار عالی در این زمینه ها بدست آورد و این در حالیست که چرخ زندگی ما هنوز لنگ میزند.

مرغ همسایه غاز است و این را دانسته یا نادانسته خیلی از ماها همواره در زندگی خود لحاظ می کنیم و از آن تبعیت می کنیم و ناسپاسی نعمتها را در اولویت قرار می دهیم بی آنکه ذره ای بنشینیم و به این فکر کنیم که چرا باید چنین باشد ؟

چرا باید حسرت بخوریم به آنچه دیگران از نعمت و توانایی و استعداد و حال خوب دارند و ما نداریم؟

می نشینیم و به داشته های بقیه غبطه می خوریم و از آن بدتر حسادت می کنیم و تخم بدبینی و دشمنی و در یک کلام حال بد را  در وجودمان می کاریم بی آنکه بدانیم این فرکانس و ارتعاش بدی که داریم به جهان هستی می فرستیم چه دردسرها و حال بدی را دارد به سمت ما جاری می کند.

خوشا بحال فلان خواننده, فلان بازیگر, فلان کسی که توانسته کسب و کاری پر رونق برای خودش داشته باشد , سرحال و سالم و پرنشاط باشد و انگار زندگی آمده که فقط به او لبخند بزند و هوایش را داشته باشد.

خوشا بحال فلان همسایه ما که از شرایط عالی برخوردار است قیافه و ظاهری زیبا دارد و همه را جذب خود می کند, کلام تاثیرگذاری دارد و همه را میخکوب خود می کند, آن قدر حالش خوب است که این لبخند هرگز از لبش نمی افتد.

اصلا خوشا بحال برادرم یا خواهرم با اینکه در یک خانه و روی یک سفره بزرگ شده ایم ولی انگار ما را از دو جای متفاوت آورده اند. خوشا به سعادتش چه حال خوبی دارد و سرخوشانه زندگی می کند , شرایط مالیش بخوبی پیش میرود و  در کار مورد علاقه اش بخوبی در حال رشد است. اصلا خوش بحالش که به شکل خاص و  زیبایی می تواند آنچه در ذهنش دارد را به دیگران نشان دهد و قدرت ارائه بالایی دارد و بسیار توانائیهای دیگری هم دارد که به یاد آوردن آنها ناراحت ترم می کند.

تا به کی این همه ناسپاسی نعمتها و حسرت و غبطه خوردن و آه کشیدن , تا به کی از روزنه تنگ حسادت به جهان دیگران نگاه کردن و تا به کی خودمان و قابلیتهایمان را فراموش کردن و آنهمه موهبتهای خدادادی را به باد نسیان سپردن .

جوری رفتار می کنیم که انگار خدا هیچ موهبت و عنایتی را بما نداشته و هرچه داده همه اش بدبختی و نداری و دردسرهای ریز و درشت بوده و اگر ذره ای فقط یک ذره به چیزهایی که خدا بما داده  بیشتر توجه کنیم می توانیم از درون آنها چیزهای زیباتری را پیدا کنیم که می تواند احساس سپاسگذاری و شکرگذاری ما را برانگیزاند و قطاری از نعمتها و برخورداریهایی را در زندگی نشانمان دهد که تابحال شاید از وجودشان بی خبربوده و یا آنها را دستکم می گرفتیم.

چگونه ممکن است چنین چیزی واقعیت داشته باشد ؟

مگر میشود خدا به ما هم چیزهای خوبی داده باشد که با استفاده از آنها بتوانیم زندگی بهتری را برای خود رقم بزنیم؟ و اگر داده کجاست چرا آنها را نمی بینیم و همه اش بدبختی و نداری و روابط پر تنش و این همه ناخواسته است؟

مشکل این است که نمی خواهیم خودمان را همانطوری که هستیم در آینه ببینیم و دوست بداریم. مشکل این است که با خودمان دوست نیستیم و ناسپاسی نعمتها را می کنیم .  

مشکل این است که فکر می کنیم در این جهان همه چیز اندک و ناچیزاست و اگر خرده توانایی و استعداد و خوشبختی و حال خوبی هم در جهان هست از آن افراد خاصی است و بقیه از آن هیچ بهره ای نمی توانند داشته باشند.

آندره ژید در جایی می گوید: ای کاش عظمت در نگاه تو باشد نه در آنچه بدان می نگری. چه زیبا گفته است و می بینیم که نعمتهای خود را با دید و نگاهی شاکر راحت تر و لذتبخش تر می توان یافت.

شاید این نعمت قدرت بالای بدنی ما باشد , قدرتی که هیچ وقت به چشممان نیامده و آن را به حساب نیاورده ایم . با دوستانمان فوتبال بازی کرده ایم بعد از مدتی همه از خستگی دارند از حال میروند ولی ما هنوز شارژ و پر انرژی هستیم .

شاید این موهبت داشتن همراه و همسر خوب و مهربان و وفاداری باشد که دوشادوش ما در مسیر زندگی همراهیمان کرده و ما هیچ وقت نخواسته ایم  ببینیم که این هم یکی از موهبت های الهی است که خدا بما داده است.

شاید این نعمت , خصوصیت دیر از کوره در رفتن ما باشد و این در حالیست که فکر کنیم همه باید اینگونه باشند ولی این هم یک موهبت خدادادی است که با داشتنش می توانیم زندگیمان را بهتر پیش ببریم گرچه می توان این مهارت را کسب کرد ولی داشتن آن بطور خدادادی موهبتی است که باید قدرش را دانست و بابت آن شکرگذار خداوند بود.

و از این دست نعمتها بسیار می توانیم در زندگیمان پیدا کنیم و بابت آنها شاکر خداوند باشیم. خیلی اوقات ممکن است فکر کنیم نعمت و موهبت چیز خاص و عجیب و ویژه ای باید باشد در حالیکه این ما هستیم که با دیدن آن نعمتها و موهبتها و توجه به آنها و شکرگذار بودن از خداوند بابت داشتنشان آنها  را ویژه و شاخص و خاص می کنیم.

این مساله را براحتی میشود در زندگی رونالدو ها , فرشچیان ها , کمال الملک ها دید. آنها توانایی و پتانسیل خود را دیدند و به شکل های مختلف به آن توجه کردند و این شکوفه های نورسته را به گلهایی زیبا بدل کردند.

چه خوبست که بجای ناسپاسی نعمتها و سرک کشیدن به احوالات و نعمتها و موهبتهای دیگران, خود را دریابیم و هر چه بیشتر در درون خود کاوش کنیم در این صورت گنجهایی را می یابیم که از حیرتشان انگشت بر دهان می مانیم که اینها کجا بودند و چرا زودتر کشفشان نکردیم. از موهبتها و نعمتهایی که در زندگی خود دارید در قسمت دیدگاه ها بنویسید چرا که این بهترین تمرین است برای اینکه دید سپاسگذارانه خود را تقویت کنید و از این رهگذر به دوستان دیگر خود کمک می کنید تا آنها هم بتوانند دید شکرگذارانه تری را به زندگی داشته باشند و  از این طریق بتوانیم نعمتهای بیشماری را به زندگی خود دعوت کنیم.

اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در email
اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در twitter

1 دیدگاه

  1. صفورا ورشوساز

    با عرض سلام خدمت شما و خسته نباشید
    از مطالب شما خیلی استفاده کردم
    واقعا عالی بود
    ممنون


افزودن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

فروش ویژه محصولات به مدت 1 هفته آغاز شد. تخفیف 50% روی محصولات آگاهی های نجاتبخش 
                                                             تخفیف 40% روی دوره شگفت انگیز شادی